na każdy temat

Rozważając to wszystko, galopowałem przez zarośla. Dotarłszy do miejsca, w którym ślady zbaczały ku otwartej równinie, zatrzymałem konia i pogłaskałem go po szyi, aby stał spokojnie. Nie zśiadłem z siodła. Liczyłem się z tym, że będę zmuszony powalić kilku Indian przy pomocy wierzchowca.Wziąłem strzelbę do ręki i wychyliłem się nieco spoza krzaków. Czy przybedą do miejsca, na którym teraz stoję? Ależ tak, pędzą tu kłusem! Można już było rozpoznać twarze.Na przodzie jechał wódz ze strzelbą opuszczoną lufą ku ziemi. Za nim gęsiego trzej Indianie, za nimi zaś jeszcze dwaj, prowadząc konia, na ktbrym siedzieli Dżafar i Perkins. Kiedy się zbliżyli na odległość 87 czterdziestu kroków, przyłożyłem strzelbę do ramienia. Kofi mój stał jak wryty. Pieiwszy strzał trafił wierzchowca wodza; koń zwalił się po paru krokach. Nie mogłem śledzić, co się stało z Tokejchunem, musiałem bowiem skierować całą uwagę na wierzchowcówjego ludzi; pię~ strzałów powaliło je na ziemię.

(Reklama: , przetargi budowlane , india phone card )